امام عليه السلام فرمود : اگر آن را به عنوان سپاسگزارى به عهدهء خود قرار داده‌اى ، به آن وفا كن و اگر اين سخن را از روى خشم گفته‌اى ، چيزى بر عهده‌ات نيست . » 1106 - ( 16 ) ابن ابى عمير از تعدادى از شيعيان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه : « شخصى كنيزى دارد و همسرش او را به خاطر آن كنيز اذيت مىكند و دربارهء آن غيرت مىورزد از اين رو آن مرد مىگويد : آن كنيز براى تو صدقه باشد . امام در اين باره فرمود : اگر آن را براى خدا قرار داده و نام خدا را برده است ، حق نزديك شدن به آن را ندارد و اگر نام خدا را نبرده است آن كنيز اوست هركارى كه بخواهد با آن انجام مىدهد . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره مىفرمايد : « اين روايت بر موردى حمل مىشود كه آن را به طور صحيح نذر كند و در مخالفت با آن مصلحتى نباشد يا آن را بر استحباب حمل مىكنيم . » ارجاعات گذشت : در روايت سوم از باب يازدهم از ابواب روزه‌داران اين گفته كه : « شخصى مىگويد : براى خدا بر من است كه يك ماه يا بيشتر از آن يا كمتر روزه بگيرم ، آن‌گاه كارى برايش پيش مىآيد كه ناگزير از مسافرت است آيا در حال سفر روزه بگيرد . امام عليه السلام فرمود : هرگاه مسافرت كرد بايد افطار كند . » و در باب نوزده از ابواب شروع مشاعر و باب چهاردهم از ابواب ميقات‌هاى احرام مناسب با اين بحث هست . و در روايت سوم از باب يازدهم از ابواب ايْمان اين گفته كه : « شخصى مىگويد : اگر فلان كار را انجام ندهد مُحرم به يك حج باشد و آن‌گاه آن را انجام نداد . امام عليه السلام فرمود : اثرى ندارد . » « 1 » و در باب هفدهم مطالبى مناسب با اين بحث وجود دارد . مىآيد : و در دو باب بعدى آنچه مناسب با اين باب است . و باب سوم و نهم را بنگر كه در آنها مطالبى است كه در ظاهر با اين بحث منافات دارد . و در روايت يكم از باب بيستم اين گفته كه : « من آن دو ركعت نماز را براى خدا بر عهدهء خود قرار ندادم ، بلكه آن را بر عهدهء خود لازم كردم تا براى شكرگزارى از خدا به‌جا آورم . » و در روايت سوم اين گفته كه : « اى ابوالحسن ! اى كاش براى دو فرزندت چيزى نذر مىكردى تا خداوند شفاىشان دهد . »

--> ( 1 ) . 24 / 542 باب 11 از ابواب سوگند روايت 3 ( 36167 ) .